sen etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
sen etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Haziran 2016 Cumartesi

Ağır derece de Sen kokarım..

Bir zaman sanatıdır seni özlemle beklemek ve sessizlikte konuşmanı dinlemek
Yaşananı,hissedileni ve de uğrunda ölüneceği hiç ruh gösteremez
Herkes okuyamaz,herkes yazamaz,herkes soluyamaz ciğerler el vermez kaburganın tam ortasındaki kalpler yetmez yetemez yaşamlar birer birer çözülürler..
Bir yerlerden çıkıp merhaba demen beklenir o kadar saklanmışındır ki gözler körleşir kulaklar sağırlaşır bulamaz kıyametin yüksek sesi.
sahil kenarlarından çıkıp gelsen mutlu şehirler oluşur dünyalarda,yer çekimi olur yürek çekimi
beklenir seni götüren geminin geri getirmesi
dalgalara bırakmış iken umutlar dualar ile süslenir hayaller
içinde bulunduğun dünya döner döner durur başı sarhoş olur narası olursun sevginin..
Denizler Seni Bekler iken sularına tuz olman için semanda martılar dolaşır
özleminin yaşattığı denizde rüzgar eksik kalır manzara ise hayret eder bu işe, saygı duyar sevgide çekilir kenara dinlenir yorulmuştur peşinden gelmekten..
Sahi nerelerdesin hani bir sesin duyulmuyor yürüdüğümüz karanlıklarda,telefon elimde bekliyor iken Seni,adını ortalığa saçılıyor sessizlik ve sensizlik nerelerdesin misafirliklerin mutlu mu ediyor bensiz ortamları
Bilirsin yapamam,yapamayız tüm bedenim ruhumla bekleriz
sensiz bir nefesi beceremeyiz almayı da helal görmeyiz ciğerlerimize diyoruz ya işte Her şey sen
Çıraklaşıyorum yazıları yazarken harfleri sarıyorum üzerime olmuyor üşüyorum.
yaralarımı senden kalan yarınları düşünürken boğuluyorum
merhemim sen yok iken yaralarım
kabuk değil,kan bağlıyor
iyileşemiyorum hasta yatağımda
bekliyorum doktorumu
bekliyorum şifamı..
unut gitsin der misin acaba hiç bilmediğin seni sevenlere
ya da o sevdiğin gök yüzüne bakar iken bir kez takılır mıyız semanın ağına ?
Ardına bakmazsın sevmek var iken
bilirim ardına bile bakmazsın..
ben yanındayım görmüyor musun desem de duymazsın duyamazsın
Şimdi yine yazmaya başladım sessizliklerine
belki de senin suçundur harflerin coşması
Senin yüzüne sol yanım acıyor
senin yüzüne sol yanım yanıyor..
Git artık şuramdan ya beni benden al ya da kendine aitle sabitle...
hadi gel artık
hadi git artıkta orta da bırakma...
Ne de olsa ölünce ağır derece de Sen kokarım..

1 Aralık 2015 Salı

Kendini Bulabilirsin..Kaybolma bir yere

Sıyrılmalısın kendinden,Bir akşam kimsenin olmadığı bir yere gidip bir mezarlıkta sarılmasın toprağa,yaşamanın ne olduğunu bilip ölmeyi anlamalısın..
Duyguların var ise içinde söylemelisin geç olmadan.gördüklerin fanilerden oluşuyor ise nefesini tüketmeden sonlandırmalısın her şeyi.
Kaybetmek nedir ki canının yanında
Yarına çıkamayacağımızın garantisi var iken planlar yapmak neden ?
Şimdi varsın peki bunu ne kadar yaşaya biliyorsun ki.
Bak ben bir fon müziğine takıldım kaldım dakikalardır onu dinliyorum sadece kendim var müziğin içinde
bu yazıda kimseye yazılmadı kendim için şu an her şey.
Birine aşık olmayı beceremiyorum biliyor musun ?
Hissedemiyorum kalbimin içinde birini
ruhlar sahteleşiyor,ruhlar teknolojinin sanal ekranında kalıyor gözler ve eller ne kadar hızlı harf yazarım peşinde,yaşamak için durmuyor,yaşamak için nefes almıyor artık Ruhlar
insanlığı bırakıp yapaylaşıyoruz sahi farkında değil misin ?
İnsan olmayı en son ne zaman başardın ?
Bir kedinin başını ne zaman okşadın,yada bir köpeği korkusuzca nasıl sevdin ya da kafanı gökyüzüne kaldırıp kuşların kanat çırpmasına ne zaman şiirler yazdın yapmadın değil mi böyle şeyler ? sahi telefonunun şarjı daha önemliydi değil mi ?Doğru ya Facebook twitter instagram whatsap bunlar senden daha mühimdi.duygularının dakikası biter iken kendi resmini çekmekten,duyguların ölür iken
hangisi daha iyi çıkmış diye galeri de kendini aradın
Sahi ruhuna denk geldin mi ?
Bilemedin değil mi kendini nerede bulacağını,Bilemedin değil mi nerede duracağını
Sahi gerek var mıydı bunca zamanı boşa harcamaya
Sahi gerek var mıydı bu yazıda kaybolmaya
Sahi gerek var mıydı ???

20 Mayıs 2015 Çarşamba

Kaybettiklerin Kazandıklarına çıkar

Harikalar diyarında yaşamak gibidir ölmek.Onlarca kez kefene sarılıp uyumak Sessizliğin kendiliğinde kalıp gözlerini kapamak
Oluruna bıraktıkça olmadığını görmek,Konuştukça sağırlaşan kulakları bilmek hep kusursuz dediklerimizin eseridir sözlerin bütünlüğü her bir harf eksik yazılan sevgi ve Aşk ile tek ayağı kırık yürütmeye çalışmak zamanı
Bir adım atarsın kaçmaktan yana
uçurumlardan aşağıya sarkıtırsın yüreğini
nefes alanlar senin yorulmana bakmazlar.dönüp baktıkları sen değil,hep başkalarıdır
sen onlara baktıkça kendinden çok hep başka manzaralar çizersin karalama defteri olan Yüreğine
sen bir umut ile yaşamaya devam edersin onlar ise başka tenlerin kokusunu içlerine sindirirler sen pis kokusundur saf bir duygu olarak
ağlayamazsın,üzülemezsin,kırılamazsın hakkın yoktur buna sen kör olacaksın ancak her şey olarak onu göreceksin bunu bilecek diğerlerini unutacaksın
Gideceksin
Geleceksin
Kalacaksın
Bilmeyeceksin
Yalan söylenecek onu doğrulaştıracaksın
Karanlıklar gelecek üzerine sen onu ışıklandıracaksın
Gözyaşlarını Gülümsemelerle eşleştireceksin
Ölenleri yaşattıracak
özlediklerini çizeceksin
Sen her şeyi yapacaksın da
Kendini tamamen yok saydıracaksın
Biz olamıyorsan sen olarak kalacaksın
gitmeye bile hakkın olmayacak
sana ısmarlanan kadar yaşayacaksın

Güç değil mi kaybettikçe kazanmaya çalışmak için güçlenmek
nefes almak için gerekli ortamı bulmayı hayal etmek
daha hiç bir şey hazır değil iken kurulu düzeni düzenlemek
her şey zor değil mi
senin için imkansız yok
Bu yüzden biliyorsun değil mi ?


HEP KAYBETTİKLERİN KAZANDIKLARINA ÇIKAR